امروز یه روز متفاوت بود نمیدونم از چه جهت .
امروز همش فکر کردم ، به خیلی چیزا ، ولی افکار ناخوشایدمم حتی نتونست اعصابمو خورد کنه .
فردا آخرین امتحان دوران کارشناسیم ِو من هیچی درس نخوندم . امروز دیر از خواب پا شدم ، بعد حموم رفتم ، بعد داداشمو رسوندم اولین جلسه کلاس به قول خودش تیرکمون رایانش ، رفتم بانک ، بعد رفتم واسه دستم که این مدت امتحانا از بس که هی خوابم برده و زیر سرم مونده ، رگ هاش همه کشیده شده و باد کرده و درد میکنه ، مچ بند آتل دار خریدم . بعد رفتم یه کتاب فروشی که تازه باز شده بود ، بالاخره یادم موندُ این کتاب قصه های من و بابامُ خریدم ، جلدش هیچ ربطی به کتابی که از بچگی تو ذهنم مونده بود نداشت . بعد چند تا کار دیگه اومدم خونه ، اولین این کتاب خوندم بعدم یه تیکه از باقی کتاب هایی که گرفته بودم ، زن پولدار ، زنان خردمند نغمه افسردگی سر نمیدهند ( فهمیدم که من اصلا" خردمند نیستم ((: )، بعدم دو سه تا کتاب داستان کوتاه . امروز همش به یاد مامان بزرگم ( مامان بابام ) بودم ، از فامیل های بابام من فقط مامان بابام ُ دوست دارم که در قید حیات نیست ، یکیم امینُ که دربارش قبلا گفته بودم ،واسه تولدش چند تا از کتابهای تن تن که دوست داشت بعلاوه یه کتاب دیگه رو گرفته بودم ، کلی نشسته بودم فکر کرده بودم و اول همشون واسش یه چیز نوشته بودم ، چند روز پیش که اومده بود گفت بیشترش خونده ، گفت از همه باحال تر ( به لحن خودش ) صفحه دوم قسمت وقتی عصبانی میشوم کتاب احساس های من ، که نوشته وقتی عصبانی میشم مثل یک کرگدن آبی فریاد میزنم ! بوده . صورتیم که از مامان بزرگم جلو چشمم میومد ، صورت سفید و گرد و پرچینش که عینک کائوچویی قهوه ای پر رنگشم به چشمش ِ و لبخند میزنه . این پاستیل فانی بیرز چهارمین پاستیلیه که دارم از صبح میخرم بعد سه تا کولاش . شیرین باور کن تنها کاری که این شب آخرین امتحان نکردم اینه که بشینم کاموا ببافم ! D: . قبل نت اومدنم تمام آهنگ های مورد علاقمُ گوش کردم ، نصف خاطرات این چهار سالمُ مرور کردم . امروز با ایرانسل ، ده هزار تومن در عرض کمتر یه ساعت به دوستام اس ام اس دادم . امروز صحنه هایی که یادم میومد هی ، اون آقاهه که توی مطهری و کریمی -همیشه با از این عصا ها که سه طرف داره توش وایمیسدِ آدم موقع راه رفتن ( اسمشو نمیدونم ) - کنار خیابون در حال راه رفتن ِ ، یا اون آقاهه سر چراغ قرمز سازمان آب که همیشه از خماری حین تمبک زدن چشاش بسته میشه ، یا اون آقاهه که یه بار دم چهار راه گلها دیدمش که یه فلاکس چایی دستش بود ، نمیدونم مشکلش چی بود که کمرش کاملا نود درجه خم بود جوری که سرش فاصله ش از زمین کمتر از بیست سانت بود .دیگه یاد اون زنجیر ظریف طلا سفید و زردش که من فقط اون روز گردنش دیده بودم و نگاه های متفاوتش ، دیگه یاد خاطرات یه ترمی که زاهدان خوابگاه بودم ، اولین برخوردم با مژگان که در شیشه مرباشو واسش باز کردم ! که هفته بعد میخواد بیاد اینجا ، یاد اون شب ِ کنسرت عصار که با مژگان و شیما رفته بودیم ،یاد اون شب که میخواستم بیام با سودابه ساعت پنج صبح وسط خیابون خداحافظی کردم ، یاد ۴۸ روز اولی که زاهدان بودمُ بعدش اومده بودم هی گریه میکردم . الان که باد زد بوی گل یاسی که مامانم گذاشتِ تو اتاقم اومد . یاد رفته بودیم ارگ بم بعد اون آقاهه نابینا هه جلوی ارگ با چنان سوزی " گل پونه های وحشی ِ دشت ِ امیدم ... " همراه با دف میزد میخوند که آدم با دیدن اون خرابه ها و مردم افسرده ای که میدید اشکش درمیومد . امروز یه حرفی که یه مدت ِ روش فکر میکردم به مامان بابام زدم ، یاد اون روز افتادم که تو ماشین منتظر فروغ دم جوجه طلایی وایساده بودم ُ نمیدونستم از پشت کدوم پنجره نمای شیشه ایش دارم پاییده میشم ، یا اون روز سر جلسه امتحان که نگاه ها قفل شده بود خوب شد استاد ِ اومد به داد رسید . یاد این دعای همیشه مامانم که هیچ پدر و مادری ُ بی فرزند ، هیچ فرزندیُ بی پدر و مادر نکن ، یاد اونی که سر امتحان انقلاب که کنارم نشسته بود و باردار بود ، همه ازش میپرسیدن کی به دنیا میاد با یه ذوقی تو صورتش میگفت فردا بعدالظهر ، طفلک فردا صبحشم امتحان داشت ، با اینکه اصلا نمیشناختمش اونقدر که بیست دقیقه ای امتحان حواسم بهش بود که هر چی نمیزنه بهش بگم ، اصلا نفهمیدم خودم چی زدم . آخی امروز روزش بود . به این فکر کردم که تعداد محدودین که دوران مزخرف دانشجویی مشابه من داشته باشن ، هفت ترم تنها درس بخونن ، هفت ترم همه کلاساشونو خودشون برن، هم کلاسی دختر نداشته باشن ، تمام امتحانا با یه سری مباحث نفهمیده و یه خروار اشکال بشینن امتحان بدن ، خداییش هر چی فکر کردم دیدم من هیچ خاطر خوشایندی که بخواد یادم بمونه این هفت ترم نداشتم ، خوب شد امتحان فردام یکی از درسای نسبتا" سبک ِ . یاد مریم که فردا دادگاه داره ، یاد بچه هام که خیلی وقت پیششون نرفتم . به این فکر میکردم که این چهار سال تمام تجربه های تلخ و شیرینم هیچ ربطی به دانشگاهم نداشت ، اینکه بعضی این تجربه ها چقدر تلخ بودن ، اینکه این چند سال چقدر به خونوادم نزدیک تر شدم و یاد خیلی چیزای دیگه ...
و اینکه آدمای وبلاگی ( نه من ) وقتی آپ نمیکنن یعنی بیشتر از همیشه حرف واسه گفتن دارن .
حالا یکی نیست بگه چیه بابا ! از کجا میدونی آخرین امتحانت ِ و هیچ کدوم ار امتحاناتم نمیفتی وقتی هنوز یکی از نمره هاتم نگرفتی ، وقتی هنوز تا آخر تیر پنج تا تحویل پروژه داری و هنوز هیچ معلوم نیست زاهدان به چند تا از واحدات گیر بده .
بعد این همه بازم کلی حرفام رو دلم موند .
گفته بود که بارون پاییز میسوزونه دل آدمارو
ولی نگفته بود بارون بهار هم دست کمی ازش نداره ، بخصوص اینکه بعدش تابستونه ُ عطش .
خسته و خجل و ناخالص
خودخواهانه تمام خواسته هایم را از تو خواستارم ؛ یک به یک .
مردی که شبها ديوانه ميشود ، همان مرديست که صبح ها پشت ميز رياست ، آرام می نشيند و ديگران به او حسودی می کنند .
نقل شده از اینجا .
همیشه میخوان یاد کنن از کسایی که سال تحویل و روز اول عید پیش خونواده هاشون نیستن میگن پزشک ها و پرستار ها و نیروی انتظامی و کارمندای شهرداری و یا خیلی مشاغل دیگه نام میبرن ؛
ولی هیچ کی یاد نمیکنه از پیرمرد مهربونی که سالُ روی صندلی چوبی ، توی آسانسور پارکینگ فرودگاه تحویل میکنه و وقتی در آسانسورُ باز میکنه و با صدای پخته بابا بزرگیش میگه سال خوبی داشته باشین ...
اونقدر ناز و مهربون و دوست داشتنی بود که اگه میشد حتما" یه ماچ گنده میکردمش .
تصورشم برام سخته که موقع سال تحویل پیش خونوادم نباشم ، یا یکی از اعضای خونواده بخواد نباشه یا کم شه ازشون ... فکرشم واسه اینکه بشینم نیم ساعت گریه کنم کافیه .
بخاطر همین واسه همه کسایی که موقع تحویل سال پیش خونواده هاشون نبودن و یا فقدان کسیُ حس میکردن بعلاوه اعضای خونواده هاشون قلبا" آرزوی سلامتی و دلخوشی میکنم .
امید که در سال هشتاد و هفت ، ۸۷ قدم به تک تک اهدافتون نزدیک تر شین (:
و.ج : اصلا" خوب شروعش نکردم ( شروع نشد ) ، حتی نذاشتم بقیه هم خوب شروع کنن ):
تازشم چند روز قبل عید یه خواب با تعبیر بد دیدم ، دندون سمت چپ جلوم از ته شکست ):
اندر احوالات مدهای امروزی اینکه الان میتونم نصف پیرهنامو به عنوان مانتو بپوشم .
پ.ن : من بعد از نوشتن کتاب "اگه هدیه ۴۵ کیلو بود " میخوام یه کارخونه هم بزنم که فقط لباس های سایز بالای ۴۰ و شلوارهای بین ۴۰ تا ۵۰ تولید کنه ! اونقدرم متنوع و خوب که به خاطرش همه هوس کنن که وزن اضافه کنن ! دِهَ ! چه وضعشه آخه !
در عمق تاریکی شب فرو می رود تا روشنایی را هدیه کند
نویسنده ی نابینایی که تمام آثارش را نیمه شب قلم میزند هنگامی که تو از پس تاریکی به خواب پناه برده ای .
این منم زنی ( دختری ) بد شانس در برابر رقبایی خر شانس !! .
" این جا ، در زیر خروارها خاک ، کسی آرامیده است ،
تا روزی که رستاخیز فرا برسد "
این عبارت سنگین تر از سنگی بود که روی آن حک شده بود .
پ.ن: منبعشو نمیدونم
.
او از بچگی یاد گرفته است که همیشه برای همه عزیزانش دلواپس باشد ، این ماهیتی است که در او وجود دارد
او این گونه عشق می ورزد و راه دیگری را برای این کار نمیداند .
درد و رنج در زندگی زنان همانند گربه ای است که خود را به پاهای انسان می مالد .
این گربه حتی زمانی که گوشه ای نشسته و کار خودش را انجام میدهد ، وجودش همچنان در زندگی زنان احساس میشود ، زیرا آنها می دانند که او در هر حال وجود دارد و هرگز از ذهنشان خارج نمی گردد و حتی به هنگام خواب گربه ، صدای نفس هایش آن ها را عذاب میدهد همانند زمانی که در جنگل هستیم و صداهایی می شنویم که نمی دانیم چیستند و از کجا می آیند .
زندگی در اتاق کار از " کریستین بوبن "
وقتی توی آینه خودمُ گم میکنم
میدونم که لحظه هام رنگ آبی نداره
تازه احساس میکنم ، داره بارون میباره ...
سالهاست با او همراه است
در تمام لحظات
در تنهایی و در تاریکی ،
در غم و شادی ،
شب و روز ...
از این وفادارتر ممکن نیست
این میگرن لعنتی که هیچ وقت شروع مزاحمتش را بیاد نمی آورد.
این جا هوا ده درجه زیر صفر است
آتش عشق را با دست نوشته هایم روشن نگه داشته ام
هر وقت شیر قهوه گرمت را نوشیدی
شومینه را رها کن و برگرد ؛
آخرین صفحه تا نیمه سوخته !!
از گیلاس آبی
اخبار ۲۰:۱۵ استان گلستان :
" به علت سرما و برودت هوا و افت فشار گاز فردا جمعه تعطیل اعلام شد "
این جمله با همین جمله بندی به علاوه یه سری تصاویر تکراری به مدت ده روزه که داره هر روز پخش میشه !
فقط بعد کلمه " گاز " توی مکان های تعطیل شده تنوع به خرج میده !
و بعدم یه برقراری تلفنی با آقای فلانی رییس فلانِ گاز استان :
" ... آقا ما داریم تِلاشمان را میکنیم ، درست میشه تو روزهای آینده ، از مردم میخوایم صرفه جویی کنند ، اینقدر نفت سفید و نفت قرمز و نفت گاز و گازوئیل بین مردم پخش کردیم و ... "
با این توضیحات که دقایقی قبل اعلام شده بود که مرکز استان با ۹۰٪ قطعی گاز مواجه است !
و.ج : خدایی دیگه مسخره شده !
گیرایی کلامت
نه از شیوایی بیانت
و نه از صلابت صدایت ؛
عمق نگاهت
نقاشی میکند برایم هر آنچه از دل میگذرانی .
دل یخ زده هم حکایتش دقیقا" همین ِ ها
یا پاشو نذاشته لیز میخوره و از اون ور دلت سر میخوره میره بیرون
یا اونقد اون یخ ها باعث زمین خوردنش میشه که دیگه از شکسته بندم کاری ساخته نیست
یا دیگه خیلی مجهز و آماده باشه و با تجهیزات کامل ؛ بالاخره یه روزی آذوقش تموم میشه دیگه .
آخرش ...
بدون اینکه بفهمی ( یا بدون اینکه بخوای ، البته که بعیدِ ) اونو از نعمت حیات محرومش میکنی و اونم لا به لای همون یخ ها دفن میشه ...
اما ...
اما ...
امان از روزی که این یخ ها آب شه !
اون وقت تو میمونی و یه آدم بی گناه که بعد آب شدن یخ ها باقی مونده .
پ.ن : تازشم ممکنه اون گرمایی هم که این یخ ها رو آب کرده با دیدن اون آدم یخ زده وحشت کنه و بذاره بره !
و.ج : باید سرتون بیاد تا بفهمید وقتی گاز نیست و مشعل خونتون کار نمیکنه و آب گرم ندارین ، مجبور باشین با سه تا لگن آب ولرم حموم کنین یعنی چی .
تو این سرما تنها چیزی که میچسبه ....
اشتباه نکنین ! یه قهوه یا چای داغ نیست
بلکه این تعطیلات و عقب افتادن امتحاناس !
پ.ن : آخرین باری که کرسی دیده بودم مربوط میشد ... نمیدونم کی ! شاید وقتی مامان بزرگم زنده بود . ولی اولین باریه که تو خونه خودمون کرسی گذاشتیم ، کرسی گیر نمیومد که ! بعدشم کرسی که با یه لامپ سیصد ولت کار میکنه ! D: زیر کرسی هم که همش باید چرت بزنی کار دیگه نمیشه کرد !
پ.ن ` : ذوق بچه بعد اینکه خبر تعطیلی فرداشو زیر نویس کردن . نمیدونم چرا به جای اینکه تو برخورد با آدمهایی که از خودم بیشتر میفهمن دست پاچه شم ، همیشه ضایع ترین و دست پاچه ترین برخوردهام با کسایی بوده که نسبت به شخصیتشون کنجکاو بودم ولی تو اولین برخورد فهمیدم هیچی نیستن ، کسایی که به همه چی با دید تفریح و خنده و مسخره بازی بازی نگاه میکنن . نمیدونم چرا !
تو دسته اول آدم سوال زیاد میپرسه تا بیشتر با طرز فکر و شخصیت طرف آشنا شه ، دیگه نهایتش اینکه آدم سکوت کنه و بیشتر گوش بده دیگه !
ولی تو دسته دوم آدم دربرابر کنجکاوی بی موردش شرمنده میشه ! ترجیح میده الکی لبخند بزنه !!
اعصابم خورد میشه این جور موقع ها که یه وقت یه هم چین آدمایی فکر کنن از خودشون بی دست و پا ترم .
و.ج: قطعا" نباید خیلی واسم مهم باشه ولی دور بر ما از این آدم هام کم نیست ، البته همیشه م قرار نیست من اینجوری برخورد کنم !
درکت میکنم
وقتی که در مقابل آیینه ،
تارهای سپید مویت را میکنی !
وقتی که سعی میکن فراموش کنی
گذران زمان را
و این که هنوز با عشق بیگانه ای .... !
از گیلاس آبی .
ببین بزار واست توضیح بدم
فرق بین من و تو فقط یه چیزه ، اینکه من اگه شاخه ای شکوندم تو تاریکی دنیای خودم بوده و عواقبشم واسه خودم بوده و دنیای خودم .
ولی تو این کارو تو ملا عام کردی ! و خوب میدونم که عواقبش واسه تو هم فقط واسه خودت بوده و خودت و نه کس دیگه .
حالا من و تو اگه بخوایم باهم باشیم قطعا" یه طبیعت بکر انتخاب میکنیم ، و حالا به واسطه اون شاخه شکستنمون و اون ملا عام تو باید چند چیز تحمل کنیم . یکی غضب طبیعت به واسط صدمه ای که بهش زدیم ، یکی حیوونای وحشی که توی هر طبیعت بکری پیدا میشه و از همه مهمتر فکر میکنی طبیعت بکری پیدا بشه که مردم ازش با خبر بشن و نابودش نکنن ؟! به بیابون تبدیلش نکنن خیلیه ! بخصوص اگه بهونه ای هم داشته باشن ( همون شاخه شکستنت در ملا عام)
اون غضب طبیعت که همه یه جورایی دارن باهاش کنار میان و ما نیز ، واسه مقابله با حیوونا وحشی هم فکرشو کردم ، ولی این مورد آخر ... ): یعنی اصلا" اعصابشو ندارم ، یعنی ظرفیتشو ندارم نمیتونم کنار بیام و بی تفاوت باشم یعنی .....
و گرنه الان با هم تو اوج بودیم ، با همه اینا بدون همیشه یه بک گراند روشن ازت تو ذهنم باقی میمونه .
پ.ن : قانع شدی ؟! تویی که فکر میکنی من نسبت به همه چیز بی تفاوتم و اصلا" متوجه دور و برم نیستم .
و.ج : همون چند تا برخورد و چند تا دیالوگ بینمون کافی بود که من به همه اینا فکر کنم تویی که هیچ وقت اینجارو نخواهی خوند و هیچ جوریم اینا رو نخواهی فهمید .
آخه لَلَتی 1 هیچ حس کردی چقدر تنها شدم و به روی خودم نمیارم !
اصلا" یادت میاد چه برنامه ها داشتیم واسه این موقع ؟!
بعد گزینه های خونه شما و خونه ما و پشت بوم ما و زیرزمین شما قرار بود بریم کتابخونه با هم واسه ارشد بخونیم ، جمعه ها صبح بریم پیاده روی بعدشم پیاده بریم تا جای امتحان ؟!
بریم کلاسای بورس ؟!
بربم یوگا ؟!
آخه چی میشد یه سال دیگه سر و کله محسن پیدا میشد و تو ازدباج میکردی هان ؟!
نتیجه ش اینکه من جمعه ها ظهر کلی خودمو فحش میدم چرا ثبت نام کردم و بدون یه کلمه خوندن میرم میشینم سر امتحانای مزخرفش . بعد از اونجایی که سه تا دختر هم رشته م بیشتر نیستیم بعد هر سری میان به اونا به خاطر امتیازاشون بهشون تبریک میگن و شهریه امتحانشونو بهشون پس میدن ، بعد منم با جفتشون آشنام مجبورم چه خفت و خواری اونجا تحمل کنم ؟! بعد ساعت چهارم برم پاسخناممو بدم بیام خونه اونم وقتی امتحانش تا ساعت 6 ِ !
اصلا" متوجه شدی از شیش روز هفته که باهم بودیم ، الان دو روزشم به زور با همیم ؟!
یادت میاد چند وقته نرفتیم با هم خرید ؟!
اون چند ساعتی هم که با همیم اونقدر حرف نگفته هست که ترجیح میدم تو صحبت کنی و منم به حرفات پر و بال بدم ، بعدم قطعا" واسه بعدش برنامه داری ، منم نمیخوام دیرت شه و سریع میرسونمت که به کارات برسی
بعلاوه یه عالمه حرف دیگه که قلمبه شده و نمیگم
توی یه دوره خاصی از زندگیم خیلی موقع ها بهم آرامش تزریق کردی و اعتماد بنفس دادی بدون اینکه متوجه شی ، خیلی موقع ها انگار واسطه بودی که خیلی چیزا رو خدا بهم بفهمونه ، خاص بودی ، یکی یدونه بودی و و و دوست دارم دوست دارم دوست دارم و قلبا" واست آرزوی خوشبختی میکنم پریای پاک و مهربونم (:
پ.ن: خدا میدونه چقدر دوست داشتم این موقع ها رو ببینم ولی یکم شُک بود واسم :D حالا بدو منتظرما D:
1: کیثافته للتی با یه لهجه خاص بچگانه یه تیکه از سروش کوچولوی سابق و کلاس دومی امروزه ، طفلک روحشم خبر نداره چه تیکه ی پر کاربردی واسم بوده
بیشتر از آنچه که فکر می کنی دوستت میدارم ،
تویی که هیچ وقت
به هیچ چیز فکر نمیکنی .
از گیلاس آبی .
کمی واقع بین باش
کدامین گلدانست که مشتاقانه پذیرای گل پژمرده ای باشد ؟!
پ.ن : به قول ساداتی اگه غیر این باشه باید به اینجاش شک کنی ( این قسمت با لهجه مازندرانی : ) جز اینه آقا ؟!
هیچ کی جز یه اسفندی نمیتونه حرف منو درک کنه
اینکه خیال پردازی برای یه متولد اسفند از نون شب واجب تره !
پ. ن : کم کم دارم برای خودم نگران میشم !
صبح است و آسمان آبی
یعنی تو هنوز خوابی ؟!
هر چه تا بحال شنیده ای قبول ، ولی
شاه ماهی تنگ بودن هم بد نیست
اگر بدانی ...
ماهی هایی که به دریا میرسند
از افسردگی میمیرند !
از گیلاس آبی
Easy Come , Easy Go
پ.ن : And Easy Become Wretched
و.ج : Just To Fillip
